අත්දැකීම්

අපගේ කතාන්දර
පවතින තත්ත්වය එලෙසම පිළිගැනීම අපි ප්‍රතික්ෂේප කරමු;
එය වෙනස් කිරීමට අපි වෙහෙසෙමු.
Équité' සංවිධානයේ, සෑම කතාවකටම අන් අයව දිරිගැන්වීමටත්, අභියෝග කිරීමටත්, වෙනසක් ඇති කිරීමටත් හැකියාව ඇති බව අපි විශ්වාස කරමු. මෙම අවකාශය ශ්‍රී ලංකාවේ LGBTIQ+ ප්‍රජාවේ හඬ වෙනුවෙන් වෙන් කර ඇත; එනම් ශක්තිය, අරගලය, ප්‍රීතිය සහ එදිනෙදා ජීවිතයේ පෙන්වන ධෛර්යය පිළිබඳ කතාන්දරයි. මෙහිදී, අපි පුද්ගලයන්ගේ සැබෑ ජීවන අත්දැකීම් අගය කරන අතර, අපගේ ව්‍යාපාරය ඉදිරියට ගෙන යන නොසැලෙන ශක්තිය (resilience) සමරන්නෙමු.

ලක්මාල්ගේ කතාව

"මේ රටේ සමාජභාවය වෙනස් කරගැනීම (transitioning) නීති විරෝධී බව බොහෝ දෙනා සිතති. මගේ පවුලේ අය පවා එසේම සිතති. එය නීති විරෝධී නොවන බවත්, ඒ පිළිබඳව නිල චක්‍රලේඛයක් පවා පවතින බවත් ඔවුන්ට පැහැදිලි කිරීමට මම දැඩි උත්සාහයක් ගත්තද, ඔවුන් එය තේරුම් ගැනීමට හෝ මට සවන් දීමට සූදානම් නැත. නිවසේදී මගේ සැබෑ අනන්‍යතාවය සමඟ ජීවත් වීම අතිශය දුෂ්කර වී තිබේ. 'Équité' වැනි සංවිධාන තිබීම ගැන මම සතුටු වෙමි. අනාගතයේදී මගේ පවුලේ අය වැනි පුද්ගලයින්, සංක්‍රාන්ති ලිංගික (transgender) පුද්ගලයින් කෙරෙහි වඩාත් කාරුණිකව සහ අවබෝධයෙන් කටයුතු කරනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වෙමි."

සහන්ගේ කතාව

"මම ස්ත්‍රී පුරුෂ භාවය වෙනස් කරගැනීමේ ක්‍රියාවලියට යොමු වුවහොත්, ඇය සියදිවි නසා ගන්නා බව මගේ මව පැවසුවාය. ඒ මොහොතේ කුමක් කළ යුතුදැයි මට සැබවින්ම වැටහුණේ නැත. ඇය මට දැඩි පීඩනයක් එල්ල කළාය. එය නිරන්තරයෙන්ම මට දැඩි වේදනාවක් ගෙන දුන්නේය. මට කිසි දිනෙක මා ගැන සතුටක් දැනුණේ නැත. එම මානසික කම්පනයන් (traumas) තවමත් මා තුළ පවතී. මෙය මගේ ආත්ම විශ්වාසයට සහ ආත්ම අභිමානයට බලපා ඇත. මම බොහෝ විට මානසික අවපීඩනයට (depression) පත්වෙමි. මෙහිදී වඩාත්ම වේදනාකාරී වූයේ ආගන්තුකයන්ගෙන් එල්ල වූ අපහාස නොව, මට කොන්දේසි විරහිතව ආදරය කළ යුතු මගේම මව, මා පිළිගන්නවා වෙනුවට මා නැති වී යාම දැකීමට කැමති වීමයි. නමුත් මට ආදරය කරන මිතුරන් කිහිප දෙනෙකු තුළින් මම ශක්තිය සොයා ගත්තෙමි. අදටත් මම මානසිකව සුව වෙමින් සිටිමි. නමුත් දැන් මම කැඩපත දෙස බලන විට, මට මා ගැන ආඩම්බරයක් දැනේ. මන්ද, මම මගේ පැවැත්ම වෙනුවෙන් සටන් කළ අයෙක්මි."

මාලිකගේ කතාව

"මම සංක්‍රාන්ති ලිංගික (transgender) පුද්ගලයෙකු බව දැනගත් විට, බොහෝ දෙනෙකුට මුලින්ම දැන ගැනීමට අවශ්‍ය වන්නේ මගේ ලිංගික ජීවිතය ගැනයි. සමහරු මෙය සෘජුවම අසන්නේ නැත. ඒ වෙනුවට, 'ඔබට දරුවන් ලැබෙන්නේ කෙසේද?' හෝ 'ඔබ මේ ආකාරයෙන් සිටීම ගැන සතුටුද?' වැනි ප්‍රශ්න ඔවුන් අසයි. නමුත් ඇතැම් අවස්ථාවලදී, මිනිසුන් කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව මගේ ලිංගික අවයව ගැනත්, ඒවා ක්‍රියා කරන ආකාරය ගැනත්, අපට අපගේ සහකරුවන්ව සතුටු කළ හැකිද යන්න ගැනත් විමසති. මේවා ඉතා පෞද්ගලික ප්‍රශ්න වන අතර, ඒවා අපව දැඩි අපහසුතාවයට පත් කරයි. අනෙක් සියලුම මිනිසුන් මෙන්ම සංක්‍රාන්ති ලිංගික පුද්ගලයින්ටද ගෞරවය, අභිමානය සහ පෞද්ගලිකත්වය රැකගැනීමේ අයිතිය හිමි බව තවත් බොහෝ දෙනෙකු තේරුම් ගනු ඇතැයි මම ප්‍රාර්ථනා කරමි. ඔබට සංක්‍රාන්ති ලිංගික පුද්ගලයින්ව තේරුම් ගැනීමට අවශ්‍ය නම්, පළමුව අපව හුදෙක් 'මිනිසුන්' ලෙස දැකීමෙන් එය ආරම්භ කරන්න."

කෙවින්ගේ කතාව

"මම දැනට පෞද්ගලික ආයතනයක සේවය කරමි." මම එහි වසර 3ක් සේවය කර ඇත්තෙමි. මෑතකදී සමාගම තුළ ඉහළ තනතුරක් පුරප්පාඩු වූ අතර මම ඒ සඳහා අයදුම් කළෙමි. එම තනතුරට අවශ්‍ය සුදුසුකම් මට ඕනෑවටත් වඩා තිබුණද, කළමනාකාරීත්වය මගේ අයදුම්පත සලකා බැලුවේවත් නැත. මට උසස්වීමක් ලබා දෙනවා වෙනුවට, මම සමරිසියෙකු (gay) වීම නිසාම, කළමනාකාරීත්වය මාව පහළ තනතුරකට පහත හෙළන ලදී. මට දැඩි අපහසුතාවයක් සහ නින්දාවක් දැනෙන අතර, තවදුරටත් එම සමාගමේ රැඳී සිටීම මට ඉතා අපහසු වී ඇත. මා සමඟ වැඩ කරන අයද මට හිරිහැර කරති. ඔවුන් මට විවිධ නරක නම්වලින් අමතන අතර, නිරන්තරයෙන්ම ඔවුන්ගේ අපහාසවලට ලක්වන්නේ මමයි. අනෙක් සේවකයින් මුණගැසීම මග හැරීම සඳහා මම දිවා ආහාර වේලාවේදී පවා වැඩ කරමි. දිනපතාම මෙවැනි තත්වයන්ට මුහුණ දීම මගේ මානසික සෞඛ්‍යයට දැඩි බලපෑමක් එල්ල කරයි. මගේ ගැටලු 'Équité' කණ්ඩායම සමඟ බෙදා ගැනීමට හැකිවීම ගැන මම ඉතා සතුටු වෙමි. ඔවුන් සමඟ කතා කිරීමෙන් මට යම් සහනයක් දැනුණු අතර, දැන් මට මෙම ස්ථානයෙන් ඉවත් වී වඩා හොඳ යමක් සොයා ගැනීමට අවශ්‍ය ආත්ම විශ්වාසය ලැබී ඇත.”

ශම්මිකගේ කතාව

“මම අපේ අසල්වැසි ප්‍රදේශයේ ජීවත් වූ තරුණියක් සමඟ ප්‍රේම සම්බන්ධතාවයක් පවත්වාගෙන ගියෙමි. අපගේ දෙමාපියන් ඒ බව දැනගත් විට, අපට එකිනෙකා හමුවීමට හෝ නිවසින් පිටතට යාමට ඉඩ දීම ප්‍රතික්ෂේප කළහ. මගේ දෙමාපියන් මට දරුණු ලෙස පහර දුන්හ. මම පවුලටම ලැජ්ජාවක් ගෙන දෙන බව පවසමින් මගේ මව කෑගැසුවාය. මම පලා යාම වැළැක්වීම සඳහා මගේ පියා මගේ ජාතික හැඳුනුම්පත (NIC) උදුරා ගත්තේය. අපි පලා යාමට උත්සාහ කළ නමුත්, ඊට පෙරම මගේ මවට සහ සහෝදරියට අපිව හසු විය. ඔවුන් අපව ඇදගෙන පොලිස් ස්ථානයට රැගෙන ගියහ. මා සහ මගේ පවුලේ අය අතර ඇති වූ තර්කයක් හේතුවෙන්, එහි සිටි නිලධාරියා මාව පොලිස් රැඳවුම් කුටියක (remand cage) සිර කළේය. මෙය මගේ ජීවිතය බවත්, තීරණ ගැනීමට මට අයිතියක් ඇති බවත් පවසමින් මම මගේ පවුලේ අය සමඟ තර්ක කළෙමි. පොලිසියට මාව දිගටම රඳවා තබා ගැනීමට නීතිමය ඉඩක් නොතිබූ බැවින්, මම ප්‍රචණ්ඩ ලෙස හැසිරෙන බව පවසමින් ඔවුන් මාව රෝහලකට රැගෙන ගියහ. රෝහලට ඇතුළත් කිරීමෙන් පසු මම එහි රාත්‍රිය ගත කළෙමි. පසුදා උදෑසන වෛද්‍යවරයෙකු මා පරීක්ෂා කර බලා, මට කිසිදු මානසික රෝගයක් නොමැති බව තහවුරු කළේය. නිවසේදී මගේ ආරක්ෂාව පිළිබඳව වෛද්‍යවරියට ගැටලුවක් තිබූ බැවින්, ඇය මාව නිදහස් කිරීමට මැලි වූවාය. එවිටයි 'Équité' සංවිධානය මැදිහත් වූයේ. 'Équité' කණ්ඩායම රෝහලට පැමිණ මාව හමුවිය. ඔවුන්ගේ සහාය ඇතිව, මම මගේ පවුලෙන් ස්වේච්ඡාවෙන් වෙන් වන බව සඳහන් කරමින් පොලිසියේ පැමිණිල්ලක් (police entry) ගොනු කළෙමි.” Équité නිසා මට අවසානයේ මගේ නිවසින් පිටතට පැමිණීමට හැකි විය. නව ජීවිතයක් ආරම්භ කිරීමටත්, මගේ අනාගතය නැවත ගොඩනඟා ගැනීමටත් අවශ්‍ය සහාය ඔවුන් මට ලබා දුන්නාය.
අපි ගැනව්‍යාපෘති
අපේ ප්‍රකාශනඅපගේ නායකත්වයඅපේ කතාසම්බන්ධ වෙන්න